happiland

"Tα παραμύθια δεν είναι αλήθεια αλλά τουλάχιστον δεν είναι ψέμματα…"

Month: Ιουλίου, 2011

(The surrealists were just) Nihilists with good imaginations

I am satisfied
Hiding in our friend’s apartment
Only leaving once a day
To buy some groceries
Daylight, I’m so absent minded
Nighttime meeting new anxieties
So am I erasing myself?
Hope I’m not erasing myself Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Our life is not a movie

Who is «they», Jerry? Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

The Puppet Show

H Σοφία είδε ένα κακό όνειρο και ξύπνησε τρομαγμένη. Είδε λέει, πως ήταν μαριονέτα κι αυτός που κινούσε τα νήματα ήταν τόσο μαέστρος, που δεν την άφηνε να σηκώσει το κεφάλι για να τον αναγνωρίσει. Σε μια απότομη κι άγαρμπη κίνηση κατάφερε με την άκρη την ματιά της να διακρίνει τον Σπίρτο. Αυτό την κατατρόμαξε γιατί δεν ήταν σίγουρη αν έπρεπε να νιώσει ευγνωμοσύνη (χωρίς αυτόν θα ήταν τελείως ακίνητη) ή μίσος (γιατί της στερούσε την αυτονομία στις κινήσεις της). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Do you remember the first time?

PULP
Σ+Σ=Love for ever. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Love cats

Ο Σπίρτος είναι ερωτευμένος με τη Σοφία. Αποφάσισε ότι χρειάζονται διακοπές. Οπότε από χθες κιόλας, τα μαζέψαν και έφυγαν, χωρίς καμμιά προειδοποίηση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ηappy endings in happiland

«Όποιος συμπαθεί τις τραγωδίες, να σηκώσει το χέρι του.»
Δεν τις συμπαθώ, αλλά με συγκινούν. Δηλαδή, βάζω τα κλάμματα στο τέλος, ξελαφρώνω, το σκέφτομαι από δω, το σκέφτομαι από κει και μετά θέλω να δω μια ρομαντική κομεντί για να έρθω στα ίσια μου.
«Εσύ που σήκωσες το χέρι σου, πες μας γιατί τις συμπαθείς.» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Dead souls

Σκιές έρχονται και φεύγουν και πάντα ξαφνιάζουν με την παρουσία τους. Mόλις γυρίσεις να τις κοιτάξεις εξαφανίζονται, αλλά εσύ μένεις στον εφιάλτη, που σε τραβάει όλο και πιο κάτω. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Overwhelmed by life

(Τhe fairytale is temporarily interrupted due to failure of denial defence mechanisms as opposed to overwhelming life facts.) Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Magic places

Χθες γνώρισα ακόμα έναν κάτοικο της Χαπιλάνδης, που μέχρι τώρα δεν είχε τύχει να γνωριστούμε. Θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί πώς γίνεται αυτό σε μια τόσο μικρή χώρα. Η εξήγηση είναι απλή μεν, αλλά δύσκολο να την καταλάβει κάποιος που δεν έχει περάσει από εδώ. Αν και η Χαπιλάνδη είναι μικρή χώρα, έχει μέρη ανεξερεύνητα και περιοχές που μπορείς να πας, μόνο όταν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«H προφανής γοητεία της μπουρζουαζίας»

Είμαι ο Σπίρτος και είμαι καλά.
Δεν είμαι ζαρζαβατικό για όσους ακόμα αναρωτιούνται. Και δεν έχω καμμία σχέση με ζαρζαβατικά.
Γενικώς δεν με μπερδεύεις με οτιδήποτε πράσινο. Ίσως μόνο με βασιλικό, κι αυτό αποκλειστικά και μόνο λόγω της αρχοντιάς μου.
Ούτε κροκόδειλος είμαι, για όσους θα με προτιμούσαν κροκόδειλο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Live your myth in Happiland

Ο Σπίρτος είναι εκνευρισμένος σήμερα. Δεν μιλάει σε κανέναν και νιαουρίζει μανιασμένα. Κάναμε έκτακτο συμβούλιο.
«Θα χαλάσει την εικόνα της χώρας στον έξω κόσμο» λέει με στόμφο η βασίλισσα.
Η πριγκίπισσα Σοφία γνέφει καταφατικά.
«Δεν θα ξαναπατήσει κανείς εδώ» συνεχίζει η βασίλισσα. «Και με τι μούτρα θα κάνω κι εγώ τις βόλτες μου;» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βeautiful days

(Για τον Β.)
Προσπαθώ να θυμηθώ τι ήταν αυτό που μας έφερε εδώ. Από το πρωί σπάω το κεφάλι μου, αλλά δεν μου έρχεται τίποτα στο μυαλό. Τι μπορεί να ήταν αυτό που μας ένωσε και που μας κρατάει ακόμα δεμένους μεταξύ μας και μ’αυτή τη χώρα; Γιατί δεν ακολουθεί ο καθένας το δρόμο του, αλλά παραμένει στη Xαπιλάνδη; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Velvet

Το καλοκαίρι είναι η εποχή που ανεβαίνω στην σκεπή και χαζεύω τ’άστρα. Θα προτιμούσα να χαζεύω τη θάλασσα, αλλά δυστυχώς η Χαπιλάνδη δεν έχει θάλασσα και ο λάκκος που μαζεύει καμμιά φορά νερά σίγουρα δεν μετράει για λιμνούλα, αλλά είναι ό,τι πιο κοντινό έχουμε σε υγρό στοιχείο στη μικρή αυτή χώρα. Υπάρχει βέβαια και το πηγάδι, με το συντριβάνι που τον περισσότερο καιρό δεν δουλεύει και κανείς μας δεν ασχολείται να το φτιάξει, γιατί είμαστε όλοι ονειροπόλοι κι επομένως δεν πιάνουν τα χέρια μας, αλλά κι αν πιάνουν δεν έχουν καμμία όρεξη να το αποδείξουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο τίτλος είναι ένα ακόμα όνομα

Η βασίλισσα έδειξε από νωρίς τις προτιμήσεις της. Κανείς μας όμως δεν ενοχλήθηκε. Ήταν λογικό η βασίλισσα να τον αγαπήσει, γιατί αυτός ασχολήθηκε πρώτος μαζί της, αυτός της έδειξε τα κατατόπια, αυτός φρόντισε για τη στέγη και την τροφή της κι αυτός τη συνόδευε πάντα στη βόλτα της στον έξω κόσμο Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«It’s like we weren’t made for this world, though i wouldn’t really want to meet someone who was…»

Το φεγγάρι άργησε να εμφανιστεί χθες βράδυ. Δεν μας έκανε εντύπωση, έτσι συμβαίνει πάντα μετά την πανσέληνο. Καθήσαμε όμως ξύπνιοι και το περιμέναμε. Ήταν η σειρά της βασίλισσας να μας διηγηθεί μια ιστορία. Οι δικές της ιστορίες είναι συνήθως κι οι πιο ενδιαφέρουσες, γιατί η βασίλισσα έχει περιπλανηθεί πολύ στον έξω κόσμο, πριν καταλήξει εδώ. Και μας μίλησε για τους Highlanders.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αbout a queen

Mα ναι, εδώ υπάρχει βασίλισσα. Ήρθε εδώ πριν από δύο χρόνια περίπου και διεκδίκησε τη θέση της. Στην αρχή δεν την θέλαμε, αλλά αυτή επέμενε να μείνει και μας παρακαλούσε επίμονα, γιατί δεν είχε που αλλού να πάει.

Το σκεφτήκαμε από δω, το σκεφτήκαμε από κει, δεν είμαστε και πολλοί τότε, οπότε το πολίτευμα ήταν άμεση δημοκρατία, χωρίς πολλή προσπάθεια. Σκεφτήκαμε λοιπόν ότι η βασίλισσα δεν θα μας κόστιζε και πολύ κι αποφασίσαμε να την κρατήσουμε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Moonstruck

Χθες το βράδυ ο Σπίρτος κι εγώ είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, χαζεύοντας την πανσέληνο. Ακόμα κι ο θόρυβος του έξω κόσμου είχε κοπάσει, όταν με πλησίασε αθόρυβα, όπως μόνο οι γάτες μπορούν να καταφέρουν και κουλουριάστηκε μπροστά από την πολυθρόνα μου. Ο Σπίρτος δεν μιλάει πολύ, συνήθως μάλιστα νιαουρίζει, οπότε δεν του έδωσα σημασία και συνέχισα να απολαμβάνω την μπύρα μου, χαμένη στην ονειροπόλησή μου και τη ματιά μου σταθερά προσηλωμένη στο φεγγάρι, λες κι αν τολμούσα να κοιτάξω για λίγο αλλού, υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να μην μπορέσω να το ξαναδώ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Welcome to Happiland

WELCOME TO HAPPILAND

Εδώ στη Χαπιλάνδη περνάμε πολύ ωραία. Το μεσημέρι,τα τζιτζίκια κάνουν τόσο θόρυβο που δεν μπορείς να ακούσεις τίποτα άλλο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένα παράξενο τραγούδι‬‏ (and the fairytale is about to begin…)